See File

Plato

De mensopvatting van Plato vormt een geheel met zijn opvatting van de inrichting van de wereld als geheel. De inrichting van de wereld bij Plato gaat volgens een driedeling.
De eerste driedeling betreft de indeling van alle dingen die in de werkelijkheid te vinden zijn. Alle dingen zijn in te delen in drie klassen: de levenloze voorwerpen, de dieren en de mensen.

In afbeelding ziet het er zo uit:

 

 

De ogende indeling heeft betrekking op de delen van de ziel van de mens. De ziel valt uiteen in drie delen: de animale ziel, de middleste ziel, en de rede (het verstandelijke vermogen van de mens)

 

 

De mens vormt een samenleving en de samenleving is ook weer in drieen te verdelen:

  1. De handwerkslieden die zorgen voor de primaire levensbehoeften,
  2. De wachters (leger en politie) en de ambtenarij die zorgt voor de zelfhandhaving en
  3. De top, de heersende klasse, die gevormd wordt uit diegenen die naar kennis streven (filosofen). Deze klasse beschikt ook het meest over 'rede', heeft dus het meest van het hoogste zieledeel.

 

 

Wat is nu het belang van deze illustratie? In de oudheid en in de middeleeuwen werd er als volgt geredeneerd:

in de beschrijving van de wereld zien we dat er drie maatschappelijke klassen zijn. Die klassen zouden er niet zijn als de indeling tegen de natuurlijke orde in zou gaan. Dus de indeling is overeenkomstig de natuurlijke orde. De natuurlijke orde is de beste die er voor de mens is. Dus het is goed dat de maatschappij ingedeeld is in drie klassen.

Op deze manier wordt door Plato in zijn boek 'De Staat' de feitelijke indeling van de maatschappij als model voorgesteld voor een ideale samenleving.
We zien: de analyse van hoe de mens ís levert een aanwijzing hoe het zou moeten.

Het universum is onveranderlijk. (Kijk maar de sterren. Zij vormen de eeuwig onvernaderlijke elementen aan het heelal. Het hele universum is onveranderlijk.)
Dat betekent dat de indeling van de werkelijkheid ook onveranderlijk is. Maar dat betekent dat de zieledelen van demens onveranderlijk zijn en ten slotte de indeling van de samenleving ook.

Met andere woorden: de onveranderlijkheid van het universum gaat over op alle delen ervan.

Gevolg voor de samenleving: de structuur van de samenleving staat vast. Veranderingen kunnen/mogen/hoeven niet te worden nagestreefd.
Normen worden in dit geval uit de natuur afgeleid!

See File